یاداشت دویست هشتاد ششم : قصاص

در قرآن کریم مطلبی بیان شده است که می فرماید و لکم فی القصاص حیاه [1]که یعنی در اجرای قصاص زندگی و حیات هست 

در مورد توضیح این مطلب باید گفت که همانطوری که  اسلام سفارشات زیادی در باب عفو و گذشت دارد اما در مواردی هم می فرماید اگر در جامعه ای که امکان وقوع جرم دارد اگر جرمی واقع شد و قصاصش هم انجام شد و  همگان دیدند اثر آن جرم یا جنحه این قصاص است خب دیگر به سراغ آن جرم نمی روند و باعث می شود که آمار جرم کم شود لذا این کاهش جرم در جامعه نوعی حیات و روح تازه در جامعه است.

پی نوشت :

1. سوره بقره آیه 179

یاداشت دویست هشتاد پنچم : طبیعت همه اش نگاه توحیدی است

طبیعت  همه اش نگاه توحیدی است 

مثلا همین فصل زیبایی پاییز که  چطور خزان درختان تنومند شروع شده چطور گیاهان شروع به زرد شدن و ریزش می کنند و در بهار شروع به زندگی دوباره سبزی و طراوت دوباره می کنند آخرت هم همین است خدایی که همه ساله درختان را می میراند و دوباره زنده می کنند هم او ما را می میراند و دوباره زنده می کند.

یااشت دویست هشتاد چهارم : نامرحم!

آیت الله حسن زاده آملی در یکی از سخنرانی هایشان می فرمودند : عزیزانم از ارتباط با نا محرم بپرهیزید  

 نکته اصلی در این مسئله این است که نامحرم تنها منحصر به جنس مخالفی نیست که نگاه و تماس  با بدن او را شریعت  مقدس برای ما حرام کرده باشد در مواردی هم هست که  نامحرم کسی است که شاید هم جنس ما باشد اما اهل گناه است اهل فسق است و یا تعبدی به مسائل شرعی ندارد و ارتباط با او بر ما تاثیرات منفی می گذارد  چرا که نفس انسان دزد است و اخلاقیات را از دوستان می دزدد لذا ارتباط با این افراد برای کسانی که هنوز تقوای  پولادین را پیدا نکردند و احتمال تغیرات در آن ها است مشکل است

یاداشت دویست هشتاد سوم : رحمت

انسان اگر با نگاه توحیدی عالم را نگاه کند مطالب و مفاهیمی را به دست می آورد که هیچ گاه به طوری طبیعی آن مطالب را  متوجه نمی شده مثلا خدای متعال در آیه 79 سوره نساء می فرماید ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ وَ أَرْسَلْناکَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ کَفی‏ بِاللَّهِ شَهیداً

که یعنی : هر خوبی که به شما انسان ها می رسد از خداست اما هر بدی که می رسد از سمت خودتان است 

نکته اصلی در فهم این آیه توحیدی این است که ما بدانیم اساس آفرینش بر رحمت خداوند بر بندگان آفریده شده لذا هر خوبی و نعمتی که به بندگان برسد از سمت خدای متعال است