یاداشت صدو نود ششم : چه کسی آورد

شخصیت‌هایی نظیر مرحوم آیت الله قاضی و دیگران که حشرشان با اولیای الهی باشد، این برگواران  اگر چیزی به آنها می‌رسید فقط دو تا حرف داشتند، ما سه تا حرف داریم؛ ماها اگر چیزی به بهمان  بدهند اوّل سؤال می‌کنیم این چیست؟ مثلا می‌گویند این سبد میوه است.بعد  می‌گوییم چه کسی داد؟ می‌گویند فلان باغبان داد یا فلان باغدار داد. بعدها می‌فهمیم که چه کسی داد؛ اما امثال آیت الله قاضی فقط همین دو تا حرف را داشت. سؤال می‌کرد که این چیست؟ می‌گفتند این میوه است. می‌فرمود: چه کسی آورد؟ نمی گفت نه چه کسی داد! داد معلوم است که خدا داد. فلان باغبان داد فلان آقایی که باغ دارد داد مثلاً. هر چه باشد یا کتابی را به کسی هدیه بکنند، سؤال نمی‌کردند که چه کسی داد. می‌گفتند چه کسی آورد؟ این یک نگاه توحیدی است.

 خدا مستغنی است برای فهم اوّل ما،  بعد غنی هم است که بالاتر از مستغنی است، و  بعد استغنای ذاتی او دیگران را هم خدا  تأمین می‌کند

 ﴿یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَی اللَّهِ﴾.1

پی نوشت :

1. سوره فاطر آیه 15

یاداتش صدو نود پنج :فرق نظام اسلامی با نظام شرق و غرب

فرق نظام اسلامی با نظام شرق و غرب 

 اگر کشوری بخواهد اداره بشود به سه عنصر رسمی احتیاج دارد : یک عنصر مواد حقوقی است که عملیاتی است و کاربردی است که مجلس‌های هر کشوری عهده‌دار آن هستند. چگونه زندگی کنند؟ اقتصادشان، روابطشان، ترافیکشان، مالیاتشان، تجارتشان، این مواد حقوقی است که مجلس هر کشوری آنها را ترسیم می‌کند. ما هم مجلس داریم که موضوعات را مشخص می‌کند هم رساله عملیه مراجع داریم که احکامش را مشخص می‌کند.

قسمت دوم مبانی است که میشود مبانی این مواد. به هر حال هر کشوری که مواد حقوقی دارد، به استناد اینکه می‌خواهد مستقل باشد، مواسات داشته باشد، مساوات داشته باشد، امنیت داشته باشد، آبادی داشته باشد، عدم مداخله داشته باشد، نفوذی نداشته باشد، محیط زیست داشته باشد،  به استناد این مبانی، آن مواد را مجلس قانون‌گذاری و اینها تنظیم می‌کنند.

اما کلید همه این مبانی عدل است. تا اینجا مشترک بین ما و دیگران است. از این به بعد مرز افتراق نظام اسلامی با کشورهای غیر مسلمان است. همه یعنی تمام این هفت میلیاردی که روی زمین زندگی می‌کنیم می‌گوییم کلید همه این مبانی عدل است، براساس عدل باید موادی تصویب بشود و عملیاتی. عدل هم این کلمه سه حرفی هم محبوب همه است هم معلوم همه است. 

عدل یعنی هر چیزی را سرجایش گذاشتن. تا اینجا مشترک است؛ اما جای اشیا کجاست؟ جای اشخاص کجاست؟ آنها که تفکّر فرعونی دارند می‌گویند: ﴿أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلی﴾1، ﴿ما عَلِمْتُ لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْری﴾[1] می‌گویند جای اشیا را ما مشخص می‌کنیم، جای اشخاص را ما مشخص می‌کنیم. صهیونیسم را می‌گوییم دارد از حق خودش دفاع می‌کند. آل سعود را می‌گوییم در حق خودش دفاع می‌کند. یمنی مظلوم را می‌گوییم متجاوز است. مگر فرعون غیر از این می‌گفت؟ فرعون که می‌گفت: ﴿أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلی﴾؛ یعنی من خالق شما هستم؟ اینکه خودش بت‌پرست بود. درباریان فرعون می‌گفتند که اگر جلوی موسی را نگیری:﴿یَذَرَکَ وَ آلِهَتَک‏﴾3؛ کذا و کذا. او خودش بت‌پرست بود. اینکه می‌گفت: ﴿ما عَلِمْتُ لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْری﴾، اینکه می‌گفت: ﴿أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلی﴾، یعنی قانون مملکت، افکار مملکت، اندیشه مملکت براساس اندیشه من باید دور بزند. الآن همان حرف است بدون نام فرعونی؛ لذا می‌گویند شراب و سرکه فرقی نمی‌کند. بول و عرق فرقی نمی‌کند، هر دو از بدن خارج می‌شود هر دو پاک است. ما می‌گوییم آنکه این نظام را آفرید بدن را آفرید انگور را آفرید او می‌داند چه پاک است چه نجس است چه حلال است چه حرام است. این می‌شود منبع، منبع یعنی منبع! ما منبع داریم و مبنا داریم و ماده. آنها ماده دارند و مبنا و لاغیر! این فرق بین توحید و کفر است.

پی نوشت :

1.سوره نازعات، آیه24.

2. سوره قصص، آیه38.

3. سوره اعراف، آیه127

یاداشت صدو نود چهارم : مدیریتش آسان است

 

مرحوم کلینی در کتاب شریف اصول کافی روایت بیست یکم  از امام باقر(سلام الله علیه) حدیثی نقل می کند  که مربوط به زمان ظهور حضرت حجت(سلام الله علیه) است که وقتی حضرت(سلام الله علیه) ظهور می کنند خدای متعال  به برکت ایشان دست روی رئوس مردم می‌گذارد و عقل مردم کامل می‌شود.

 وَضَعَ اللَّهُ یَدَهُ عَلَی رُئُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَ کَمَلَتْ بِهِ أَحْلَامُهُم

الان که دنیا هفت میلیارد، جمعیت دارد  اگر همه مردم عاقل باشند  و صحابی هم مثل امام  خمینی داشته باشند، دنیا گلستان می شود مشکل این است که عقل نیست. مردم دارند با کشتار یکدیگر زندگی‌ می‌کنند. 

متاسفانه  بودجه کشورها  قسمت مهمش بودجه  آدمکشی و جنگ است 

اگر فقر هست، فلاکت هست، بیکاری هست، برای این هست که  قسمت مهم روزی که خدا در زمین آفریده صرف سلاح‌های آدم‌کشی است این مسائل برخلاف عقل است.  

یاداشت صدو نود سوم : مبدا به سرنوشت آنان دچار شوید

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:أَلَمْ یَأْتِکُمْ نَبَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِن قَبْلُ فَذَاقُوا وَ بَالَ أَمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ  [1] شما مردم مکه آثاراقوام دیگر را دیده اید هم از یهودی‌ها شنیدید و هم اینکه ما به شما گفتیم وآثار آن اقوام بر سر راهتان هم هست. در قرآن دارد در  سوره مبارکه «حجر»  فرمود شما که از مکه به طرف شام برای کالای تجاری رفت و آمد می‌کنید یک بزرگراهی  وجود دارد که قافله از آن بزرگراه رد می‌شوند این بزرگراه را می‌گویند امام. این راه‌های فرعی را نمی‌گویند امام.  چون بی راهه است و معلوم نیست که انسان به مقصد برسد آن بزرگراهی که اگر کسی وارد آن شد به مقصد می‌رسد  مثل این اتوبان‌های الان فرمود شما که از مکه حرکت می‌کنید و به شام می‌روید این کالای تجاری را می‌خواهید حمل و نقل بکنید این قافله‌ها که رفت و آمد می‌کنند دو تا محل است سر راه شما است: ﴿إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبینٍ﴾،[2] این دو محلی که بر سر راه شما است ما اینها را ویران کردیم ! قصه لوط این است او در منطقه شام بود لازم نیست از این و آن بپرسید. سر راه شما است می‌بینید مبادا به مسئله ای که آنها گرفتار آن شدند شما گرفتار شوید این دو  شهر مشهور بر سر راه شما است و برِ خیابان است برِ این بزرگراه است. این کوچه فرعی نیست که از این و آن بپرسید  و شهر ویران دوم هم أَصْحابُ الْأَیْکَةِ است که یعنی  صاحبان سرزمینهاى پر درخت چون ما به اینها نعمتى بخشیده بودیم اما بجاى شکران، کفران کردند، و ظلم و ستم بنیاد نمودند و صاعقه آنها و درختانشان را از میان برد.

پی نوشت :

1.سوره تغابن آیه 5

2. سوره حجر آیه 79